Speelt de VS Warner's music?

In pre-verkiezingstijd kan geen beleid die naam waardig gevoerd worden. Dit is reeds ten overvloede bewezen op onze aardkloot. Kan Leterme geen regering vormen daardoor? Is er een pre-verkiezingssfeer?

Laat ons es naar de VS kijken. Daar zitten we al twee jaar in een pre-electieve sfeer. Nooit eerder stonden zoveel kandidaat-presidenten zo vroeg op. Nog nooit eerder werden zo'n massale budgetten ingezameld om een vooraanduiding binnen te halen. Eén thema steekt er nog steeds bovenuit. Dat thema beheerst al jaren de nationale en internationale media, de bevolking, de goedmenende wereld: Irak.

Eén ding moet je G. Bush nageven. Hij voert een duidelijk en consequent beleid. Los van de inhoudelijke beslissing blijft hij trouw aan waar hij voor staat, wat hij verkondigd heeft, waarmee hij de presidentsverkiezingen nu bijna 3 jaar terug gewonnen heeft. Een klassieke benadering van een staatsman. Dehaene stond voor het waden door crisisjaren. ook al ging het goed, hij bleef dit benadrukken. De tocht is moeilijk, de gids ervaren.

Vandaag staat opnieuw een invloedrijk republikeins senator recht in de pers, John Warner. Hij wil (slechts) 5000 Amerikaanse troepen terugtrekken tegen eind 2007. Aanleiding? Een studie van de inlichtingendiensten die niet geloven in de slagkracht van de Iraakse politiek om de sektarische uitspattingen onder controle te krijgen.

Een terugtrekking van 5000 soldaten en het opstellen van een tijdstabel voor terugtrekking zouden het signaal moeten zijn voor de Iraakse overheid dat de Amerikaanse "steun" niet vanzelfsprekend is. Kom nu... De Republikeinse mond spreekt al lang met dubbele tong. Koelen noch blazen. De aandacht die dat soort berichten krijgt in de pers is op zich ook al hallucinant. Het is nietszeggend en zal tot niets leiden. Zeker niet op een jaar voor de verkiezingen. Versplintering van het partijlandschap, gebrek aan eendracht binnen de traditionele partijen en talloze kandidaten wijzen ook in de VS op een toegenomen fragmentering van het politieke landschap. Media, individuele programma's en een afbrokkeling van sturende partijstructuren zijn bepalende factoren hiertoe.

John, play another song!
Barney, bring me another one on the rocks.