Regering van lopende zaken

Na nieuwe verkiezingen krijgt de uittredende regering een rem op de werkingssnelheid en -omvang. Lopende zaken noemt men dat. Wat een schril contrast met het slentertempo van de vorige regering. Enkele recente voorbeelden:

• Uitschrijven van voorlopige twaalfden voor de begroting. Triomfantelijk kwam Freya aankondigen dat de administratie omw de langdurige regeringsvorming niet moest panikeren maar dat ze de continuïteit van het land ging vooropstellen in het goedkeuren van voorlopige bestedingsgelden. Eén twaalfde was alvast hetzelfde bedrag tov de totale federale begroting dat de petroleumfederatie van haar binnenrijfde;
• Renaat Landuyt fulmineert tegen stad Veurne om het uitvaardigen van informatieve borden om GPS-gebruikers op het rechte pad te houden. Renaat vergeet dat ie al jaren actie had kunnen nemen hiertoe en dat zijn bestuur al die tijd er één was van slagen in het water. Denk maar aan de luchthavenperikelen rond Zaventem;
• Politieke benoemingen! Werken, door de lopende band, vertragend :-) ;

Wie weet er nog?

Bedrijven willen loon verhogen maar niet via loon

Het nieuwsblad is al een paar weken bezig met de koopkracht , de verloning en de gezinssituatie van de gemiddelde Vlaming in kaart aan het brengen. Vandaag gaat het over loonstijgingen.

HNB vroeg VOKA haar leden te bevragen naar de verloningspolitiek. Een interessant stuk lijkt me dat naadloos aansluit op wat ik eerder al aangaf rond bedrijfswagens. Belangrijkste conclusie: "De meeste bedrijven willen hun personeelsleden die goed werk leveren daarvoor belonen, zolang de staat maar niet met het gros van die opslag gaat lopen. "

Zeer interessant, ware het niet dat de meeste bedrijven deze politiek al lang verlaten hebben. Bedrijfswagens, representatievergoedingen, nettovergoedingen, looncompensatie via overuren, maaltijdcheques, lunchvergoedingen, extra gebonden verlofdagen, weekendjes, allerlei extraatjes...

Dit zijn allemaal leuke zaken voor een werknemer maar:

• het beperkt de keuzevrijheid wat te kunnen doen met loon naar werken;
• verhoogt de kortetermijnbinding van een werknemer want moeilijker te vergelijken in carrièrepaden;
• verhoogt het risico van een werknemer (denk maar aan moeilijke en dure overdraagbaarheid van verzekeringen);
• verlaagt de kritische grens om voor een bescheiden hoger loon elders heil te zoeken;
• extralegale voordelen maken het niet eenvoudiger om een huis af te betalen of je maandelijkse huur op te hoesten;
• enz...

Leve de lastenverlaging op loon!

Brussel strikt boomerang

In één van mijn eerste blogbijdragen trok ik reeds aan het belletje. De Walen zullen een dag beseffen dat ze beter zelf het heft in handen nemen om hun toekomst zelf veilig te stellen ipv verder te teren op het Belgische gevoel. Hoe langer de regeringsonderhandelingen op federaal niveau duren hoe sterker de middelpuntvliedende krachten een nieuw rustpunt zoeken. Het ziet er meer en meer naar uit dat dat rustpunt op federaal niveau zal gevonden worden in een verregaande confederalisering. Het besef dat Vlaanderen haar eigen weg zal zoeken, zij het vroeg of laat, scherpt de idee dat de Waalse publieke opinie wakker geschud dient te worden. De Waalse politieke klasse kan beter de debatten nu al openen.

La Belgique à papa n'existe plus. De Walen voeren nu een clash over Brussel. MR en PS jagen elkaar nu op op dat open jachtterrein. Di Rupo noemt nu paard en man, Louis Michel. Louis Michel zou vaandelvlucht plegen in Waals-Brabant met zijn zetel in de Europese Commissie ondanks een belofte aan zijn kiezers bij de laatste federale verkiezingen. Een politieke verbinding tussen de partijen in de Waalse regering (PS minister-president Demotte) en het Brusselse Gewest (PS-minister-president Picqué) is het strikje aan het voorbereiden. Op die manier houdt hij de MR die tot nader order buiten the picture is op regionaal niveau onder druk om op federaal niveau kleur te bekennen in het institutioneel debat. Di Rupo ruikt bloed in Brussel. de Donnéa draagt al een tijdje de ezelsoren in de Franstalige pers...

In de politiek, centrum van botsende krachten, bestaan weinig rustpunten. Een rustpunt kan in deze omgeving betekenen dat de Waalse partijen onderling bekvechten over de toekomst van Wallonië. Brussel kan de magneet zijn voor de Waalse politieke krachten om ze in gespannen houding tot voorlopige rust te brengen.

En wie weet. Eens zo'n discussie vleugels krijgt, heeft het federale niveau nog een kans om een oranje-blauwe regering te vormen...

Mauve-aude ville de Bruxelles, moa joenges toch

Wat een vaudeville in Brussel zeg! Op een moment dat de faciliteiten hot topic zijn, de splitsing van België nog nooit zo tastbaar was en de koning zijn geld aan het tellen is komt RSCA Anderlecht weer in the picture. Frans-Nederlands, Nederlands-Frans blijft een heikel punt bij de koninklijke sporting uit Brussel. De voorzitter, een man met een buik geschapen naar de gelijkenis van de biertonnen die hij produceert en de gezichtskleur doordesemd is van hun succesproduct Kriek, heeft zaterdag de spelersgroep toegesproken en naar eigen zeggen aangebracht dat Frank Vercauteren aanblijft tot het einde van het seizoen.

Blijkbaar hadden de spelers het zo niet verstaan. Een ganse polemiek rond de beslissingneming daartoe stelde zich de voorbije dagen. Ollie Deschacht zijn Frans zou niet goed genoeg geweest zijn en dat voor de kapitein van royal sporting... Hij ontkent. De sportief manager kreeg al nachtelijke telefoontjes, niet als minister Renaat de granaat over nachtlawaai van de zware Anderlechtmotoren als ze vertrekken na laat beraad maar over het al dan niet aanblijven van de trainer. De pers smult er op los. Van een mug wordt een olifant gemaakt. Als men in Anderlecht er al niet uitgeraakt. Hoe moet het dan niet zijn in de rest van Brussel?

Maar er is beterschap op komst. Anderlecht is na 5 dagen extra aandacht al geen nieuwswaarde meer. Nu richten ze hun pijlen op Klup die de slechtste start maakt in 18 jaar! Er zijn al andere clubmonumenten op die argumenten gesneuveld. 12 op 21, voldoening maar niet voldoende voor de blauw-zwarte fans die massaal overlopen naar stadsgenoot Cercle.

Ondertussen staat Standard de Liège mooi aan de leiding te pronken. Wanneer barst daar de bom?

Feest aan de Gentpoort!

Brugge heeft sinds een aantal jaar het systeem van zomercheques ingevoerd voor het stimuleren van buurtactiviteiten. De stad investeert veel in het sociaal weefsel van en binnen de wijken. Denk ook aan de Brugse buurten. De zomercheques kunnen aangewend worden om randactiviteiten van buurtwerkingen financieel te bekostigen. Speciale vlaggen huren, een bandje betalen, tafels en stoelen huren... Kortom, het mag enkel niet gebruikt worden voor het bekostigen van voeding en drank...

Gisterenavond organiseerde het Gentpoortbuurtcomité, de wijk waar mijn huisje ligt, haar jaarlijkse zomeractiviteit. Het comité wordt bemand en vooral bevrouwd door een 8-tal buurtbewoners van alle leeftijden. Sara, mijn vriendin, is ze recentelijk vervoegd. Nu ja, het is al herfst maar wat een zomerse dag gisteren. Paella in het gras onder de bomen met wat gitaristen erbij, vlaggetjes, tuinfakkels. Vlaanderen blonk weer langs alle kanten. Lekker ontmoeten in een gezellige sfeer. Jong en oud. Iedereen was rijk, gelukkig en goedgezind. Zo hoort het op dat soort van ontmoetingen. De handen uit de mouwen, tafels opstellen, vlaggetjes ophangen in de bomen, glazen leegdrinken, glazen afwassen, danspasje zetten. De uitbaatster van het lokale buurtwinkeltje dat de activiteiten stopt werd gehuldigd. Applaus voor haar. Applaus voor het buurtcomité.