vrijdag 15 februari 2008

Leterme KO


Yves' lichaam heeft aan de alarmbel getrokken. Interne bloedingen aan maag en darmen zijn het resultaat.

Direct is de VRT met een cameraploeg naar Ieper getrokken om de mening van de man in de straat te weten te komen.

Nr 1: T heeft waarschijnlijk iets te maken met de Walen

Nr 2: Het kan toch niet dat het bestuur van een land afhangt van 1 persoon?

Nr 3: En hij heeft toch zo hard gewerkt. Hij zal er terug doorkomen en sterker dan ooit het land aansturen.


Vwala zie, de mening van de man in de straat. Prachtig. Reëel. Verhelderend.

donderdag 14 februari 2008

Girls in town


Dinsdagavond met een vriend die spijtig genoeg ex-collega is geworden naar een concert in de botanique getrokken. Een leuke zaal (600 man) op een prachtige locatie is dat.

Helaas was het concert, de kick-off van een eerste nieuwe plaat in 3 jaar en bijhorende tournée, van Girls in Hawaii niet veel soeps. Een kakofonie aan geluiden, bij wijlen 5 gitaristen op het podium, alle muzikanten die willen zingen en een beetje gedateerde setting met tv en video.

Girls in Hawaii werd aangekondigd als de Waalse dEUS. Helaas konden ze enkel bij een paar passages in hun songs die hoge verwachtingen waar maken. Afklapper op de vuurpijl was een cover van een Beatlesong. Hilarisch. Vlagen Grandaddy, Franz Ferdinand ritmes en Eels vlogen in een twee maten te traag ritme rond onze oren. Goed geprobeerd maar die gasten hebben een goede producer nodig die orde in het kot brengt en een keuze maakt in stijl, zanger en de songs deftig opschudt. De zweverige achtergrondbeelden (bij elk nummer begod!) brachten nog wat afleiding. Mijn compaan van de avond kloeg achteraf echter van duizeligheid...




Het bewijs is geleverd dat culturele autonomie voor Wallonië niet altijd even goede resultaten oplevert.

dinsdag 12 februari 2008

Moed moet

Fantastisch hoe Bert De Brabandere als JONGCD&V-voorzitter de kat de bel aanbindt, de knuppel in het hoenderhok gooit en de hond in een laf kegelspel speelt vandaag. Gisteren stond in De Morgen een knallend artikel met zijn visie op de vandaag op til staande minimale staatshervorming en striemende kritiek op CD&V-voorzitter Etienne Schouppe. Sinds de federale interim-regering steekt iedereen met poten en oren in de wetstraat als een struisvogel zijn/haar hoofd in het zand. "Deze keer mag het niet kapot gaan". Kom nu.

CD&V zette hoog in in de verkiezingen. Te hoog? Dat moet de kiezer de volgende keer duidelijk maken.
Kan er een federale regering gevormd worden? Indien niet, terug aan de kiezer, simpel.
Moet België blijven bestaan? Als er geen regering kan gevormd worden...

Ik vind het persoonlijk geweldig dat ie ondanks het politieke spel "verbrand jezelf nooit voor je eigen kansen" die moed opbrengt die anderen ontberen om de waarheid te durven zeggen. Hij is daarin een zeldzaamheid die verfrissend werkt in deze goddeloze politieke periode. Fantastisch is dat ie durft voorop gaan, ook wanneer het moet. Moed en leiderschap zijn twee leitmotieven die vandaag nodig zijn wil de politiek zichzelf niet blijven belachelijk maken. Wil de politiek mensen blijven enthousiasmeren voor een positief project, dan is dit absolute voorwaarde. Moedig, Bert!