
Op de valreep gisteren naar Klup -standard gaan kijken. Een volgepakt huis bood zich aan. De klassieke klupambiance was present, 5 seconden zingen en dan rustig uitstervend geluid. Een verre van op punt staande ploeg diende zich aan. Klups beste spelers van de dag waren Leko, af en toe zelfs infiltrerend, Stijnen, zeer secuur en meer en meer drager van het team, en Simaeys, rustig en betrouwbaar centraal in de defensie. In mijn ogen de twee zwakste spelers waren Geraerts, nog niks laten zien dit seizoen, en Klukowski, traag en gebrekkig in de opbouw. Elrio Van Heerden was zichzelf niet en lag aan de basis van de eerste Standardgoal. 28 000 man die een zwalpend Klup gade slaan. Voetbal blijft een raadsel hoe het zo mobiliserend kan zijn. Ik zag een zeer zwak Klup in een matige en potige topper. Er zit een grote gelatenheid in de spelerskern van Klup op een paar lichtpuntjes na zoals de inzet van Sterchele of de eerder aangehaalde Leko, Stijnen en Simaeys. Het bestuur kan niet blijven bouwen aan een ploeg voor de toekomst, nu moet er geoogst worden. Met deze ploeg lukt dat blijkbaar moeilijk. Swat, het is tekenend voor de Belgische competitie.
Een Noorse vriend vergezelde me. Hij stond stomverbaasd over het hoge aantal verschillende nationaliteiten in de spelerskernen van beide teams (Congo, Servië, Zuid-Afrika, Denemarken, Kroatië, Zuid-Amerikanen,...). Het werd een leuke middag door het becommentariëren van het ondermaatse Klup. De Klupsupporters in onze buurt kregen het op hun heupen van onze commentaren maar gaven ons op het eind gelijk. Hoe kon het ook anders?