NIMBY

Gisteren struinde ik door de Brugse straten op weg naar 't concertgebouw voor de voka-toelichting bij de plannen van Club Brugge voor hun nieuw stadium. Op weg naar ginder kwam ik een vergelijkbare site als het ganse Loppemverhaal qua uitdaging tegen, die van het Oud Sint-Jan. Daar rijzen plannen om een museum of history over Brugge op te richten annex beperkte ondergrondse parking.
Aan 1 van de huizen in de zonnekemeers hingen twee affiches:

1. Ik ben pro! Affichecampange die aangeeft dat Loppem de enige keuze is;
2. Moh neen: geen museum of history op een historische site;

Ondertussen zat de bewoner rustig op zijn gemak gezellig in zijn zetel te wezen. Tweehonderd meter verder gaf het voltallige Clubbestuur blauw gas bij haar plannen voor het nieuwe stadium in groen gebied. En 15 meter verder kan een ander project uit de grond gestampt worden in het centrum. Twee maten, twee gewichten. Of hoe ik plots onverwacht NIMBY tegen het lijf liep...

de exodus van klup

Klup brugge is een eigen uittocht aan het verwezenlijken en beweegt weg uit Brugge, 3 argumenten:

1. Ze opende recent een supportersklup in Spanje. Blijkbaar wordt de druk van cercle op het supporterslegioen te groot, dat men het verder moet gaan zoeken.
2. Men wil een stadium neerplanten in Loppem, weg uit Brugge, stadsvlucht heet dat. Een alternatief op Brugse bodem lachen ze weg.
3. Hoeveel jeugdproducten van Klup staan (dicht) bij de kern?

Lang leve Cercle!

Reiefeesten, een cultuurstorm in een glas Bruggewater

Het zit er weer op, het vierjaarlijkse "topevenement" in Brugge genaamd de Reiefeesten. Het brengt een stukje Brugge tot "leven" dat eerder ongekend is. Niet de platgetreden paden van religieuze processies, skilt en frienttoestanden of een Middeleeuw steekspel staan hierbij centraal maar wel de 17de tot 19de eeuw in Brugge. Van Weense wals tot de terechtstelling van Baekelant, de snoodaard, komen aan bod.
Het was echter net zoals het weer eerder bedroevend te zien voor mijn "eerste keer". Waarlijk, voor buitenlanders uit de kempen en oostkamp die mij vergezelden zakte ik ter plekke in de grond van schaamte bij alle gebrek aan inspiratie en verzinnebeelding. De geïnvesteerde gemeenschapscenten ten spijt en de ingangsprijs van 15€ tot het parcours daarbovenop had ik toch iets meers en kwalitatiever verwacht. Verder dan het niveau van een BRT-serie uit de jaren 80 over de Vlaamse boerenkrijg kwam het niet. Enige donkere trekken bij dit soort goedbedoelde initiatieven zijn mij zeker niet vreemd maar dit was te kort door de bocht op kwaliteitsniveau, een paar uitschieters niet te na gesproken zoals de romantische serenade aan de steenhouwersdijk, de dansles aan de dijver of de uitbeelding van een Brugse vismarkt in sappig Brugs. De videoprojectie op gruuthuse, aglaja in een aftandse setting in het arentshof, klank en lichtspel waar ik de botten van verstond op het water aan de rozenhoedkaai en een typisch brugs huwelijk op de burg raakten geen van mijn plaatsingsvermogens, integendeel. De prachtige locaties vragen, smeken om meer kwaliteit en energie.
Hier moet duidelijk, de goede bedoelingen van het comité voor initiatief niet te na gesproken, een artistiek directeur met de roots stevig in de 21ste eeuw, aan het werk gezet worden. Ik hoop dat Bjorn Crul volgende editie iets artistieker kan aankondigen op alle locaties...

Foto van de dag

Gisteren bij enkele hoogzwangere vrienden langsgeweest voor een gezellige brunch. In Heldergem. Waar ligt dat vraag je nu? Wel, deelgemeente van Haaltert en op de weg tussen Erpe-Mere, bekend van E40 en Rosa, en Ninove, net boven zottegem en de streek die in april zot komt met de ronde van vlaanderen.

Een wandelingetje naar de lokale herberg annex kippen en cavia's leidde ons langs een typisch Vlaams zicht. Een caravan, ontdaan van alle rubber onderaan, weidepalen, prikkeldraad, een paar bomen, een maïspartij en wat hoger op de heuvel twee liggende koeien die een oude badkuip ter beschikking gekregen hebben voor een binge-drink.