Commotie gisteren in Mechelen in de zaak Janssens rond de fraude inzake verkeerssignalisatie en stadsmeubilair. De schepen van financiën en een ambtenaar worden in verdenking gesteld voor "corruptie" of het niet correct volgen van de regelgeving rond openbare aanbestedingen. Als consultant werd en word ik met de gang van zaken in aanbestedingen van tijd ook geconfronteerd. Dit wordt geen achter de schermenbijdrage, klokkengelui of uit de doekenreportage. Wel een aantal beperkende ideeën bij dit soort procedures:
De aanbestedende overheid zou minimaal
zelf moeten kunnen inschatten hoeveel tijd het zal vergen om een kwalitatief antwoord te formuleren op een aanbesteding zodat een realistische inspanning kan gevraagd worden van mogelijke antwoordende partijen.
moeten afbakenen wat de scope van de opdracht precies is of het gebrek aan een scope duidelijk voorop stellen en voorwerp maken van de opdracht.
moeten een marktscanning doen om in te schatten hoeveel partijen en dewelke voor de opdracht in aanmerking zouden kunnen komen.
naar kwaliteit duidelijk bepalen wat zij concreet verlangt en wat een concrete startdatum voor het project is. Zij hoeft daarvoor niet te wachten op de consultant tenzij dit stadium in het project vervat is.
grenzen stellen aan de omvang van concrete methodologieën en aanpakken die in het projectvoorstel moeten geïntegreerd worden zodat deze aanbestedingen niet ruiken naar gratis advies.
tijd vrij moeten maken voor onderhandelingen, na een eerste ronde, binnen de grenzen van het project. Dit soort fases vergen veelal projectvoorstelaanpassingen wat in sommige gevallen weken tijd vergt voor verschillende FTE's.
moeten toelaten informele contacten met de antwoordenden te laten doorgaan zodat de projectvraag een duidelijker kader krijgt.
moeten toelaten dat tijdens de uitvoering van een project de klant wordt uitgenodigd voor een activiteit zoals het bijwonen van een voetbalmatch.
Het is misschien es tijd om een aantal partijen rond de tafel te brengen om over de aanbestedingsprocedures te brainstormen zodat het niet alleen de overheid is die bijkomende bepalingen en verplichtingen oplegt aan de potentiële dienstverlener. Elk jaar wordt de werkdruk op de antwoorder verhoogd, elk jaar meer papier en informatie. Er is een grens aan de rek om met beperkte informatie al op voorhand een antwoord te geven op de vraag. Regulitis meneer! Maar dit gaat natuurlijk niet om verkeersborden...
Die tijd dat ik mij door hupse verpleegstertjes liet verzorgen viel me tussen al het gekreun (van de pijn) één ding geweldig op: de communicatieve ommekeer bij Yvy Leterme. Twee weken voor mijn ziekte had ik zijn communicatieadviseur, Pol Van den Driessche, toekomstig senator bij gratie Yves', nog op een CD&V-regiobestuur geweldig op zijn plaats gezet aangaande de uitschuivers van Yves (Brabanconne, jeugdjournaal, ...). Een aantal mandatarissen in de regio sprongen me bij. Wellicht, hopelijk, is die boodschap ook nog elders gevallen... Nu verschijnt Yves vrolijk in pulletje en fris gewassen haardos voor de buis ipv zijn grauwgrijze belabberde kostuumoutfits. Zo kent de nieuws- en journaalkijker hem van de campagneperiodes toen hij op menig wielermanifestatie "neutraal" langs de weg te kijken stond. Zo sluit hij ook meer aan bij de nextdoor-guy (fonetisch om alle verwarring te vermijden uit te spreken als [gai]), een begrip dat met Lien Van De Kelder gehyped en al even snel terug afgebroken werd de laatste tijd). Ik hoop alleen dat CD&V recht blijft staan en nog wat punten scoort in de huidige onderhandelingen want veel christendemocratische winners heb ik in en tussen de regels nog niet teruggevonden. Als er niks bijkomt dan stem ik neen voor dit regeerakkoord en bestuursdeelname. De dirigent die vandaag iets sympathieker overkomt dan gisteren mag er niet toe leiden dat we met z'n allen uit steun dit akkoord bekrachtigen als kiezers. Het is makkelijker 800.000 te gebruiken als steun voor je akkoord dan die 800.000 individueel in de ogen te kijken en uit te leggen wat je precies voor hen vastliggen hebt op beleggingsvlak. Beleggen doe je van dag tot dag. Morgen toont de beurs gewis een ander cijfer dan vandaag. Voor het goede begrip, ik ben niet 1 van die 800.000. Ik heb de handen vrij. Ik kijk uit naar anderen en investeer in andere aandeelhouders.
na bijna 14 helse dagen in een weliswaar fantastisch ziekenhuis (AZ Sint-Lucas) ben ik eindelijk terug thuis beland. Hier kan ik eindelijk in alle rust het herstel verder zetten. Een ziektebriefje voor de komende maand ligt op tafel...
Een klaplong ofte pneumothorax herleidde mijn zuurstofcapaciteit eensklaps en spontaan (ik behoor tot de risicogroep: jong, man, slank en groot) zonder duidelijk aanwijsbare reden met de helft. Wat mij eerst gewoon een verkoudheid leek of een verdraaide borstspier gecombineerd met hoge rugpijn draaide erger uit. Een hoge pijngrens is niet handig in dit soort zaken. Door de opstapeling van de ontsnapte lucht in mijn borstkas had mijn hart intussen al een paar flinke duwen gekregen...
Een al even spontaan herstel was niet mogelijk waardoor een endoscopische operatie eraan te pas kwam om de long te plakken door het longvlies gedeeltelijk weg te schrapen en werd talk ingespoten in de holte zodat die infectiegrond de basis werd voor een nieuwe aanhechting. Twee longdraines zorgden ervoor dat alle overbodige lucht en wondvocht plaats kon maken voor het uitklappen van mijn rechterlong.
Meer dan wellicht zal ik voor de volle 100% herstellen maar het zal tijd vergen.
Handgeklap uit volle borst voor onze uitstekende zorg (nu toch nog) in België!
De teksten en notities die op deze blog te lezen zijn, zijn geheel persoonlijke bedenkingen en reflecties. Geenszins kunnen zij gelinkt worden aan een groepering of bedrijf waar ik deel van uit maak.