Over de schouder meekijken

Een blog is een medium waarbij de regelmatige bezoeker een goed beeld kan vormen van de bezigheden van de blogger. Welnu, het is zover. Vandaag neem ik je mee naar een houvast in mijn dagelijkse bezigheden temidden drukke werkweken (oufti januari) en grootse verbouwingsplannen thuis. Een mens heeft nood aan een platform waarop hij op 2 minuten tijd terug tot volledige rust komt en er een mentale boost van krijgt. Bij mij is dat enerzijds de loopschoenen aanbinden maar dit gecombineerd met een stevige noot Pearl Jam brengt me in hogere sferen die me de dagelijkse realiteit doen aankunnen en plaatsen. Black is één van die magistrale nummers die daarin een ongelooflijke plaats heeft. Ondanks het feit dat de tekst niet aansluit bij enige persoonlijke realiteitszin brengt de sfeer van begin jaren 90 me in ongelooflijke vervoering.

I know someday you'll have a beautiful life,
I know you'll be a sun in somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, why can't it be mine

eiland van vrede

Zelf ben ik nog in de roaring nineties met een baard in de keel en overladen met kleine volwassenvormingsuitwassen in het gezicht aan de toenmalige maxi gb in sint-kruis ventjes gaan verkopen. M'n slungelige en scherp afgetrainde wereldverbeterende look uit die tijd werkte blijkbaar. Tegen het eind van de dag werd het mooi gearticuleerde vredeseilanden vlotjes vrsln wegens gebrek aan speeksel om mij voor de goede zaak in te zetten.
Vlot ging dat, die ventjes, wenskaarten en meetlatten verkopen.
Toevallig zag ik vandaag in de krant dat het vredeseilandenweekend was. Anders had ik het weer niet geweten. Dit is alweer een teken dat het verenigingsleven en de sociale inzet veelal aan werkende twintigers (voorlopig nog) zonder kinderen voorbij gaat. De school blijkt in deze een centrale pivot. Een termijn van 15 jaar mobiliseert alles wat poten en oren heeft en heeft een enorme impact op de vorming en bewustmaking van de mens tegenover zijn/haar medemens. Het sociale leven en connectie met intergenerationele bouwstenen start terug aan de schoolpoort na het eerste kind. In die tussenliggende 10 jaar, tussen school en pamper, gaat de mens stevig driften en zijn/haar leven vaste richting geven.
Had vredeseilanden nog maar haar aanbod van bouwstenen in haar gamma, ik ging er na de feiten nog achteraan. Helaas zal nu de nieuwe lay-out van het ventje dat vroeger aan elkaar te puzzelen viel aan mij voorbij gaan. Jammer! Leve de bouwstenen en vasthechtbare ventjes van vredeseilanden!