Kennisomgeving

Leterme is nu aan het bekvechten met minister voor ontwikkelingssamenwerking Charles Michel, zoon van Lowie. Het betreft het terugbrengen van het aantal focuslanden wat betreft ontwikkelingssamenwerking om op die manier gerichter en doeltreffender met plaatselijke organisaties te kunnen werken en de controle erop te vergemakkelijken. Peru vormt het voorwerp van de discussie. Voor Leterme staat Peru met stip genoteerd, voor Michel is het een vraagteken en hij wacht op objectieve rapporten. Wat een toeval. Net een delegatie van zijn CD&V-partij uit Nieuwpoort is op werkbezoek geweest vorig jaar naar een aantal streken in Peru, net als de jongeren, waaronder ondergetekende, via hun inleefreis.

Of hoe politiek ook kan herleid worden tot het achtertuinprincipe of zijn zeer gelimiteerde achterban. Op welke criteria baseert hij zich anders? Zijn die er überhaupt? Spreekt ie met kennis van zaken? Ook in politiek wordt meer en meer beroep gedaan op "objectieve gegevens" om beslissingen te staven. Politiek is nog meer als vroeger een kennisomgeving geworden in de meest brede zin, veeleer dan methodisch waardoor het allemaal een stuk technischer geworden is. Een eerder emotionele uitlating als die van Leterme wordt dan al snel gecounterd.