Jarenlang (toch een tiental jaar) heb ik me belangeloos ingezet in allerhande structuren binnen CD&V. Door ziekte in oktober ll. heb ik noodgedwongen een paar tanden lager geschakeld. Het bood me de gelegenheid om vanop afstand de politiek te overschouwen en mijn gedachten de vrije loop te laten. Het is niet slecht als politiek geëngageerde mens dit es voor een periode te doen. Want daar gaat het toch om uiteindelijk: opkomen voor jouw idee naar hetwelk je de samenleving ziet evolueren en daar actie en betrokkenheid rond voeren.
De afstand waarop ik me nu bevind is prachtig. De concentratie op mijn job noopt me tot sneller shoppen inzake wat zich in politiek Brussel afspeelt. Het opent ogen en beweegt je richting loutering. Opgelet, ik heb nog steeds het grootste respect voor diegenen die de mooiste jaren van hun leven opofferen aan tomeloze inzet voor de andere en alles bewegen om hun droom in vervulling te zien gaan.
Toch moet ik nu vaststellen dat na de regeringssamenstelling de tongen eindelijk vurig worden binnen CD&V. Het mag dan al Pasen zijn, nu denken sommigen dat het niet snel genoeg kan gaan en wenden de pinksterende tongen nu reeds aan. Hun boodschap betekenen vijgen na Pasen. Roel Deseyn (nochtans jongere en zou medeboodschapper van die jongeren moeten zijn) spreekt voor het eerst in 10 maanden over de regeringsvorming in negatieve zin. Stefaan De Clerck en Tony Van Pary, door hun staat van dienst de nieuwe mark eyskensen van dit politieke België. Nu horen we ze! Zijn ze het oneens met de gang van zaken. Plaatsen ze openlijk vraagtekens bij het bestaan van België. Ik vraag mij af wat die mensen bezielt om zo lang te wachten met het ventileren hunner frustratie. Hallucinant en onthutsend is dit.
En zelfs voor een volgende actieveling wordt het teveel. Lijkenpikkerij, om welke reden dan ook noem ik dat. Maanden zwijgen tegenover partijkaders (tony niet te na gesproken) en media. Er is grijze dampende rook met Leterme I en nu hebben die mensen plots een mening? Zo maar ineens. Zwak! Ronduit zwak! Dit zijn mensen die bij mij (al) hebben afgedaan.
Posts
2 opmerkingen:
Pieter, er zijn partijmandatarissen en -functionarissen die liever hun ongenoegen uiten binnen de partijkaders dan daarmee naar de pers te stappen. Ik weet niet of al de door jou genoemde personen hier dat gedaan hebben (ikzelf volg de actieve politiek nu wat meer van op de achtergrond), maar dat is wel de eerste stap: eerst intern, dan pas extern.
Jeroen, m'n bronnen zijn steeds dubbelgecheckt voor ik uitspraken doe.
Een reactie posten