Nationale eer

In het voetbal blijkt tegenwoordig dat de nationale eer voor het verdedigen eerder in bestuurskamers terug te vinden is dan op het veld. Hetzelfde zou je kunnen doortrekken naar Klup Brugge bijvoorbeeld. Wat is er aan de hand? Volgens een aantal bronnen is dit puur te linken aan gebrek aan motivatie. Connectiviteit en identificatie met het publiek, te grote weddes naar Belgische normen die niet gecompenseerd worden door transfermarketingattitude van Belgische "toppers", gemakzucht onder de nieuwe X-generatie (rijpe twintigers en jonge dertigers).
Ook in Peru was het van dattum. Onder andere Farfan, Pizarro en hou je vast Andres Mendoza worden er door de nationale bond geschorst of niet meer geselecteerd wegens het houden van een onderhoudende orgie aan de vooravond van een belangrijke interland die met 5-1 verloren ging tegen Ecuador.
Zij hebben er tenminste plezier aan beleefd aan hun excuus. De Belgen daarentegen moeten het houden bij vermoeidheid, slecht veld en het licht dat uitging.