woensdag 5 december 2007

Milquet en Ronaldinho timesharen manager










Geluk is voor sommigen in het leven alles krijgen wat je hartje verlangt. Wat is nu het recept in de moderne wereld om te krijgen wat je wilt in dat toch o zo korte leven? Eenvoudig, je loopt langs bij een carrièremanager en zegt wat op je lever ligt. Die manager geeft je over de ganse lijn gelijk en bewierookt je eigen prestaties, competenties en toekomstperspectieven. Om ervoor te zorgen dat je een opening kunt krijgen richting je ultieme geluk ga je wat slepen, je gaat wat mokken in een hoekje en vertraagt de hele zaak.
Je laat intussen je doorgedreven zin voor professionalisme primeren als underdog in het ganse verhaal. Eigenlijk voel je jezelf een topper, een speldrager maar door die zin naar meer en hoger raak je er niet meer toe. Je zoekt een uitweg maar vindt die niet in die spiraaltoestand. Toch woon je alle trainingen, sessies, bijeenkomsten plichtsgetrouw bij. De buitenwereld mag je niet verdenken van achterbaksheid, hoegenaamd niet. Je laat je manager intussen het werk achter de schermen doen en laat deze pogen alle puzzelstukken in mekaar te doen vallen.
Ronaldinho versierde op die manier een lucratieve transfer naar Chelsea ipv een waarschijnlijke terugval bij Barcelona. Milquet verkreeg een voorlopige vereniging van linkse krachten aan Waalse kant ipv een coalitie die haar partij politiek dood ging maken.
Zien wie laatst lacht...

Geen opmerkingen: