Domme antwoorden

Dag 171 in de regeringsvorming of what's in a name? Om 12u kregen alle leden van de Algemene Vergadering per SMS van de partijsecretaris te horen dat we gecolloceerd werden voor een buitgengewone bijeenkomst op een toen nog zonovergoten zaterdagmiddag. Uw massale aanwezigheid is vereist voor deze belangrijke bijeenkomst.

De nuchtere partijmilitant en vergaderinglid wist toen al hoe laat het was. Een vergadering met een gedetailleerde briefing met het gebeurde van de laatste 24u stond meer dan waarschijnlijk op het menu. Dan zou Leterme opduiken en een gezamenlijke groepering van fracties, AV-leden en leden van het politieke bestuur toelopen en een stormachtig applaus oogsten. Quod erat demonstrandum.

Een fraai stukje partijcommunicatie waar in één zwiep opnieuw de kritiek op de formateur in de kiem wordt gesmoord werd op die manier ontwikkeld. Over tot de orde van de dag. Leve Yves! Yves voor premier en dit na zovele dagen en nachten. Dit laat een wrange smaak na. Waarom werden niet eerder keuzes gemaakt op basis van het buikgevoel? Er zijn voldoende partijen die regeringsfähig zijn.

We staan 171 dagen verder en een onfris stukje politieke geschiedenis is geschreven, op naar de volgende bladzijden. Drie dom lijkende vragen moesten de formatie concretiseren en dynamiteren. Er volgden, ondanks het gezegde, domme antwoorden. Er was geen weg terug.