Territoriale ontvoogding

Voor de zoveelste keer tijdens deze voor politologen interessante onderhandelingen slaan de Walen de handen ten hemel zeggende: "mon dieu (Guy Spitaels), pourquoi tu nous a quitté". De Vlamingen hebben hen blijkbaar weer een loer gedraaid door Franstalige burgemeesters niet te benoemen in Vlaamse gemeenten. Ok, je kunt je ook vragen stellen bij de kwaliteit van het Nederlands van Leopold Lippens in Knokke-Heist. Ze hebben een punt, die Walen.

Toch moeten we, tot spijt van wie het benijdt, even een sprongetje terugmaken in de tijd. Niet eens zo lang geleden is dat. Eind jaren 70 begon de discussie over de eerste staatshervorming. Toen was de voornaamste drijfveer voor de Vlamingen culturele ontvoogding tov de Walen. De voornaamste inzet voor de Walen betrof eerder economische thema's die meer territoriaal georiënteerd zijn. In die divergerende eisen werd een compromis gevonden.

Het is des te vreemder dat vandaag, en eigenlijk aangaande alle conflicten, beide groepen net de andere zijn juridisch argument gebruiken in de afbakening van bevoegdheden. De Vlamingen bijvoorbeeld verbieden culturele inspanningen (Franstalige blaadjes, onderwijs,...) op hun territorium. De Walen stellen territoriale eisen aan de Vlamingen.

Deze korte historiek toont aan dat er dringend werk moet gemaakt worden van de finaliteit van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Dit is een feitelijk Gewest dat geen gelijkwaardig Gewest is aan het Vlaams Gewest of het Waalse, vandaar ook het gebruik van ordonnanties ipv decreten bijvoorbeeld. Brussel is een halfslachtige oplossing gebleven, mede door de behoudsgezindheid van de Brusselse Vlamingen. Hun positie is ook politiek overgewaardeerd. Ganshoren bijvoorbeeld telde begin jaren 80 nog voor 80% Vlamingen. Nu is dat iets meer als 10%... Op 25 jaar tijd heeft Brussel een metamorfose ondergaan. De Vlaming kent Brussel niet en zal Brussel nooit kennen.

Daarom is het in de huidige regeringsonderhandelingen van belang dat ook het dossier Brussel op de tafel komt, zoals de Walen vragen. Opnieuw kunnen de onderhandelaars zoals begin jaren 80 een vergelijk vinden. De Vlamingen willen een definitieve afpaling en de Walen willen een duidelijke verbintenis, het territoriale aspect daaraan zal nooit passeren in Vlaanderen, tussen Wallonië en Brussel. Het is echter ten zeerste de vraag of de radicale Brusselaar (lees FDF'er) daar wel zo tuk op is. Ik denk dat we daar als Vlaming open moeten voor staan en de positie van Brussel duidelijk open stellen aan de onderhandelingstafel.

Brussel slibt dicht en dit niet alleen in de avondspits wanneer de werkende Vlaming zich huiswaarts begeeft ergens te velde in Vlaanderen. Nog dit. Onderzoek wees uit dat het hoogste procentuele aandeel aan pendelaars naar Brussel tov andere provincies uit West-Vlaanderen komt! De West-Vlaming ziet af in Brussel...