donderdag 13 september 2007

Jeannie quick stept

Het Franse wielrennen zit al jaren in zak en as, van het smadelijke seconden'Tour'verlies van Laurent Fignon in de jaren 80 over de Festinazaak eind jaren 90 tot de complete afgang dit jaar met Christophe Moreau die zich liet vangen aan waaiervorming.

Er is echter een dametje, nog geen spijker lang, 49 jaar, dat al decennia lang de kroon spant in het vrouwenwielrennen. Ze verzamelde al 51 wereldtitels. Op 29 september in Stuttgart gaat ze ervoor om er nog eentje bij te winnen. Da's pas straf.

Het plaatst ineens de ganse Vlaamse kermis rond Peter, de zwarte van Brakel, en Serge, de dakwerker, in een ander perspectief. Een zeldzame Belgische trui, een paar klassiekers, een eremedaille op een WK hebben ze binnengerijfd maar op hun 37'ste hangen ze hun ros al aan de haak. Er waren niet eens (nog niet, we wachten nog steeds op maarten michielssens van HLN) dopingperikelen die hen verplichtten vroeger te stoppen. Dan vind ik Museeuw, Peers, Planckaert en Fausto grotere flandriens dan Peter en Serge.

Als ik Lefevere was ik gaf Christophe Moreau, Laurent Jalabert, Richard Virenque en waarom niet Frank VDB, Igor Depecker of mezelf (Patrick, nvdr) een contract voor minstens 10 jaar. Frankrijk lag nog nooit zo dicht aan Vlaanderens voeten, zelfs aan de Gaverbeek was dat niet het geval.













Geen opmerkingen: