Na een dagje klussen (die verdomde rekjes hangen eindelijk op die al een jaar liggen te glimlachen naar de integratie met de powertools) thuis mij maar neer gevleid voor de buis met een frisse Brugsche Zot in de hand. Voor mijn zetel speelde zich "De Planckaerts" af, een verhaal van mensen met die losse vijs die mijn powertool op zijn weg niet vond. Het betreft een familiale saga van geven en nemen, van hoe hard het leven kan zijn en tegelijkertijd hoe eenvoudig het leven kan zijn. Natuurlijk op VTM.Eddy, de pater familias, kende in een beter leven enkele begenadigde dagen op de fiets. Paris-Roubaix, Ronde van Vlaanderen, groene trui in de Tour... Het was één van de helden van een min tiener op de buis. Samen met Eric Vanderaerden en Edwig Van Hooydonck een generatie die de geneugten van EPO leerde kennen. Mannen die niet vies waren van een portie zand of aal in de mond, als ze maar dubbel tussen hun frame lagen.
Na enkele mislukte business-initiatieven, net zoals zijn collega-teletubby Jean-Marie Pfaff, heeft Eddy zich met zijn kroost maar richting TV begeven. Het was een uitstekend cocktail. Een would-be wielrenner, een tienermoeder, een vrouw die alles belichaamt wat een Vlaamse huismoeder betaamt, een achterkomertje die slecht leert enz enz. Een geheel dat elementen inhoudt die expliciet worden gesteld waar vele Vlamingen zich kunnen aan spiegelen.
Door de macht van de TV raakte het gezin terug op de rails. Eddy doet aan guest-appearances en guest-houses, dochterlief schrijft boeken, zoonlief verkoopt parket. De Vlaming gaat op vakantie naar de Ardennen, koopt het boek uit curiositeit en beseft ineens dat ze authentieke Planckaertparket kunnen laten aanleggen in de living.
VTM hield ze van het OCMW ofte CPAS weg. Geef mij maar de generatie waar Eddy uitblonk. De Eddy die kromgebogen over zijn stuur onderuit ging in Paris-Roubaix, veel echter, veel intenser.
Posts
3 opmerkingen:
Haha, mijn schattie in volle actie. We zijn er goed in samen voor de buis (voor zover er nog één inzit in die platte TV's van tegenwoordig)kritiek te spuien. Heerlijk toch! Anderzijds ziet Francesco wel zijne kleine tijdens de eerste stapjes met een stuk 'planckaert' in de hand. Daar kunnen we misschien ook een les van leren, welke ouder zou dit ook niet willen,ipv enkel voor en na kantooruren? Misschien ook een thema om eens aan te snijden.
Ge doet da goe shoe.
PS: Moeten vanavond naar de Colruyt, want Brugse zotjes bijn op;-)!
veel plezier in de Colruyt :-)
Hoe was in de Colruyt;)
Geniet maar van die Brugse zot. En als ge eens zonder zit, dan gaan we u eens eentje serveren.
Ja den VTM, ge hebt gelijk in wat ge schrijft ze! Ge schrijft goed, doe zo verder, 't is zeer aangenaam om dagelijks te lezen.
Gr
stoffels
Een reactie posten