Den bus in

We naderen nieuwe tijden. De zomers zijn niet langer wat ze zijn. Elke minuut van de dag hebben we een GSM in de hand. De ijskap smelt. Knikkers zijn niet langer populair. 1 september is zelfs niet langer het vaste startpunt van het nieuwe schooljaar. Een schepen van stad Brugge biedt aan een huwelijk in te zegenen in plaats van dat hij gevraagd wordt. Wat nog meer?

Jetair stopt met busreizen naar Spanje. We kunnen hier stellig gewag maken van een Copernicaanse revolutie. Voor een 20% meerprijs raak je op dezelfde bestemming met het vliegtuig. Sneller? Valt te betwijfelen maar comfortabeler is het qua reistraject wel. Gedaan met de zweetlucht op de bus, gedaan met flauwe Amerikaanse tienerfilms genre home alone 2, gedaan met muziekcassetjes met het laatste nieuwe recital van het Brugse belfort.

Anno 1997 busten nog 1.150.000 Belgen richting Costa-castagnetten, nu is dat nog slechts de helft. De Belg verkiest het idee van luxe van een file richting Brussel met de wagen, wachtrijen aan de check in, een voorspelbare vertraging aan de gate en verloren valiezen boven het gelukzalige gevoel van met de bus de eindbestemming op te draaien en eindelijk te bereiken waar je al minstens 12 uur in gemeenschap reikhalzend naar uit kijkt.

Helaas zal ook het aanheffen van het "merci chauffeur, merci chauffeur, merciiii" niet langer deel uitmaken van het Vlaamsche culturele patrimonium. Maar da's eigenlijk Frans, dus ook deel van vandaag dat het verdwijnt...